X
تبلیغات
افغانستان - چرا سرمایه وسرمایه داران از افغانستان فرار می کنند؟

افغانستان

این چند مقاله در باره افغانستان را حتما بخوانید

 تصاویر جالب

 کاریکاتور های دیدنی

 طنزهای خواندنی

 مهمترین تحلیلهای سیاسی


چرا سرمایه وسرمایه داران از افغانستان فرار می کنند؟

سرمایه و سرمایه داران از افغانستان فرار می کند اما کسی فکری به حال ا ین کشور واین مردم نمی کند!

آیا هیج فکر کرده اید چرا با وجود حمایت تمام جهان از افغانستان بازهم سرمایه ها و سرمایه داران از افغانستان فرار می کنند و افغانستان جای خوبی برای سرمایه گذاری نیست؟

سرمایه اولین چیزی که می خواهد امنیت است اما متأسفانه در افغانستان کسی به امنیت کشور اهمیت نمی دهد چیزی که برای آنان اهمیت فوق العاده دارد قوم و منافع شخصی خودشان است وبس!

فساد اداری وهرج و مرج اقتصاد افغانستان را به رکود کشانده وسرمایه گذاران تمایلی برای سرمایه گذاری در افغانستان نشان نمی دهند.

گرانی در بخش خصوصی و تهدیدات و چالشهای امنیتی طی سالهای اخیر علت عمده فرار سرمایه ها و سرمایه داران از کشور محسوب گردیده و این قشر جامعه همواره متحمل خسارات جانی و مالی شده است.

با توجه به اینکه کشور ما ظاهرا در آستانه انتقال مسوولیت های امنیتی قرار دارد و تا سال 2014 تمام مسوولیت های امنیتی کشور را خود به عهده خواهد گرفت، تشویش و نگرانی ها در مورد بد امنی در بین مردم روز بروز بیشتر شده و همچنین آسیب پذیری نیز در حال افزایش است.

با توجه به وضعیت اقتصادی کشور که جذب سرمایه گذاری ها بسیار مهم شمرده می شود، تهدید جان اعضای جامعه بخش خصوصی و سرمایه داران می تواند به عنوان دلیلی برای فرار سرمایه گذاران از کشور باشد. حکومت افغانستان به عنوان یک مکلفیت باید در تامین امنیت تمام شهروندان مخصوصا سرمایه گذاران به عنوان مولدین فرصت های شغلی، توجه جدی نماید.

در حالی که حکومت افغانستان از بازنگری در سیاست های اقتصادی کشور و جذب سرمایه گذاری های بیشتر و حمایت از بخش خصوصی به عنوان مولدین فرصت های شغلی و انکشاف تولیدات داخلی خبر می دهد، ولی بخش خصوصی و سرمایه داران کشور شاهد عدم تطبیق این وعده های حکومت می باشد.

این در حالی است که روز شنبه اتحادیه صنعت کاران افغانستان پیرامون قتل پسر مالک کارخانه آلومنیوم سینای هرات هشدار داد در صورتیکه دولت از سرمایه گذاران حمایت جدی نکند صنعت کاران دست به اعتصاب عمومی خواهند زد.

وفی الله افتخاری رییس اداره حمایت از سرمایه گذاری افغانستان درنشست خبری مشترک با صدیق صدیقی سخنگوی وزارت امور داخله و رییس اتحادیه صنعت کاران افغانستان، گفت: عاملان قتل علی سینا پسر یک تاجر هراتی باید از سوی دولت دستگیر و به اشد مجازات محکوم گردند.

علی سینا پسر هشت ساله یکی از صنعتکاران در هرات چند روز پیش جنازه اش در ولسوالی انجیل هرات پیدا شد. بدنبال این حادثه مردم هرات دست به تظاهرات گسترده زدند که تا شنبه نیز ادامه داشت و آنان نیز ازدولت خواستند تا عاملان آدم روبایی را به اشد مجازات محکوم کنند.

عبدالجبار صافی رییس اتحادیه صنعتکاران در این نشست خبری هشدار داد که اگر عاملان قتل علی سینا مجازات نشوند،صنعتکاران دست به اعتصاب عمومی خواهند زد.

درهمین حال وفی الله افتخاری رییس اداره آیسا از نهادهای امنیتی کشور خواست تا برای انکشاف اقتصاد کشور، امنیت بخش های خصوصی را تامین کند.

والی هرات نیز در پیوند به این قضیه می گوید: تلاش ها در آدم ربایی ها در ولایت هرات ناکام بوده است.

والی هرات با ابراز این مطلب می گوید: نیاز است تا یک راهبرد مشخص برای مبارزه با آدم ربایی در کشور ساخته شود.

در همین حال رییس دادگاه ابتدایی شهر هرات می گوید: در 10 ماه گذشته 6 آدم ربا به کیفر مرگ محکوم شده اند و نزدیک به 140 تن دیگر تا 20 سال زندان محکوم و مجازات شدند.

نگرانی ها از ادامه روند آدم ربایی ها در 8 سال گذشته در هرات باعث شدند تا شمار زیادی از باشندگان ولایت هرات به بیرون کشور فرار کنند و بازرگانان سرمایه هایشان را به کشورهای همسایه انتقال دهند.

اما به نظر می رسد مبارزه بر ضد رویدادهای آدم ربایی در هرات به بن نست رسیده است.

والی هرات می گوید: آدم ربایی در هرات علت های گوناگون دارد و همه تلاش ها برای ریشه کن کردن این پدیده ناکام مانده است و باید دولت افغانستان به فکر چاره اساسی باشند.

از سویی شماری از نمایندگان مجلس می گویند: ادامه این روند امنیت روانی مردم را صدمه زده است و حکومت در راه مبارزه با این پدیده ناکام مانده است.

این رویداد ها نشان می دهد که شرایط سرمایه گذاری در کشور در طول ده سال گذشته بهبود نیافت و در این زمینه دولتمردان کشور نتوانستند که شرایط را بهبود ببخشند و وجود قوانینی که سرمایه گذاری را در کشور سخت کرده بود، نبود تسهیلات و امنیت جانی و شرایط لازم دیگر باعث گردید با وجود تمام شعارهایی که دولت در این زمینه می داد سرمایه گذار ریسک سرمایه گذاری در افغانستان را به خود ندهند.

اینک بعد از ده سال و در شرایطی که آمادگی ها برای خروج نیروهای خارجی از کشور صورت می گیرد میزان سرمایه گذاری در کشور بی نهایت اندک بوده است و برنامه های دولت در این زمینه ناکام مانده است.

دولت می توانست که به سرعت شهرک های صنعتی را در سراسر کشور فعال بسازد و با دادن زمین به سرمایه گذاران در این شهرک ها سرمایه آنان را در داخل کشور استفاده کند، اما دولت نه تنها دست به ایجاد شهرک های صنعتی نزد بلکه شرایط سرمایه گذاری تاجران را در شهرک های صنعتی موجود سخت تر نمود، فساد اداری و نبود شفافیت در قوانین تجارتی از یک سو و نبود امنیت جانی و مالی بر مشکلات افزود، در چنین حالتی سرمایه گذار دیگر تمایل به سرمایه گذاری را از دست داد.

بر اساس آمارهای ارایه شده از سوی اداره آیسا از سال 2003 تاکنون بیش از 8 بیلیون و 900 میلیون دالر از سوی تاجران داخلی و خارجی، در افغانستان سرمایه گذاری شده است و از مجموع سرمایه‌گذاری‌ها، 30 درصد آن را تاجران خارجی در کشور سرمایه گذاری کرده‌ اند.

بر اساس آمارها از سال 2003 تاکنون این اداره بیش از 28 هزار جواز سرمایه‌گذاری را صادر کرده که بیش از چهار هزار جواز آن مربوط به سرمایه داران خارجی است.

دولت از کسانی که سرمایه خود را در کشور به کار انداخته اند حمایت نمی کند و آنها را با سیلی از مشکلات گمرگی و ترانزیتی و امنیتی تنها گذاشت، سرمایه گذار نیاز به حمایت جدی دولت دارد کاری که دولت ما تاکنون چنین قولی را به تاجران داده است اما در زمینه عملی ساخت آنها کاری صورت نداده است.

با توجه به گرافی که از سوی روزنامه وال ستریت ژورنال بر اساس معلومات د افغانستان بانک پخش شد، به وضاحت دیده می شود که از سال 2007 میلادی تا سال 2011، فرار سرمایه از افغانستان به صورت سرسام آوری افزایش یافته است.

 

یعنی در سال 2007 کمتر از یک میلیارد دالر از افغانستان منتقل شده و در سال 2011، 4.6 میلیارد دالر می باشد.

اما این فقط آمار بانک مرکزی افغانستان تنها در مورد میدان هوایی کابل است، در حالی که افغانستان چندین میدان هوایی بین المللی دارد و راه های دیگری هم وجود دارند تا پول به خارج از کشور انتقال یابد.

فرار سرمایه از کشور به شدت ادامه دارد، این یکی از دلایل مهم بیکاری در کشور است و به نظر می رسد که به این زودی ها وضعیت تغییری نخواهد کرد و روند فرار سرمایه از کشور تسریع خواهد یافت. فرار سرمایه از کشور و خروج شتاب زده آن با خبرهایی خروج نیروهای خارجی از کشور تا سال 2014 سرعت یافته است و نگرانی ها در مورد وضعیت افغانستان بعد از خروج نیروهای خارجی افزایش یافته است، در چنین وضعیتی سرمایه داران که از عواقب خروج نیروهای خارجی از کشور به شدت هراس دارند به سرعت به خروج سرمایه از کشور شروع نموده اند.

شهر دوبی پایتخت اقتصادی کشور امارات متحده عربی محل سرمایه گذاری مطمینی برای سرمایه داران جهان خصوصا افغانستانی ها مبدل شده است، در این شهر تجارتی بیشترین سرمایه گذاری اتباع خارجی را ابتدا سرمایه داران روسیه دارند و مقام دوم را سرمایه گذاران ایرانی و مقام سوم را نیز سرمایه داران افغانستان بدست آورده اند.

سرمایه داران افغانستان علاقه شدیدی به سرمایه گذاری در این شهر دارند، دولتمردان امارات متحده عربی تسهیلات فراوانی را برای سرمایه گذاران خارجی در این شهر مهیا نموده اند که این تسهیلات موجب جذب سرمایه از تمام جهان در این شهر گردیده است، بیشترین سرمایه گذاری در این شهر نیز توسط سرمایه گذاران غیر عرب انجام یافته است.

روند خروج سرمایه باعث شده است که ارزش پول افغانی در مقابل سایر ارز های خارجی نیز کاهش پیدا نماید و روند خروج دالر از کشور در نهایت باعث گردید که دولت برای منع خروج دالر از کشور تمهیداتی را روی دست بگیرد، اما با وجود این تمهیدات خروج دالر از کشور بیش از اندازه ای که از سوی دولت در نظر گرفته شده است ممنوع است، اما کارشناسان اقتصادی می گویند که این تمهیدات نتوانسته است روند خروج سرمایه ازکشور را کنترل نماید.

خروج سرمایه از کشور باعث به وجود آمدن بیکاری شدید در کشور شده است، که این نگرانی های شدیدی را در میان مردم عادی کشور ایجاد نموده است که تبعات منفی زیادی را بر جامعه در پی خواهد داشت.

گزارش های سازمانهای جهانی خبر از افزایش بیکاری در سال 2013 می دهد. خبر خوبی نیست و نگرانی ها را در مورد وضعیت زندگی افزایش می دهد و مسلما سطح رفاه در میان مردم فقیر جهان پایین خواهد آمد.

بیکاری و افزایش آن در جهان برای کارگر افغانستانی خبری نگران کننده است زیرا در کشور بیکاری بسیار زیاد است و سال بعد هم زیادتر خواهد گردید، مردم افغانستان اگر خبری در مورد بیکاری در رسانه ها نشر و پخش گردد به دقت آن را می شنوند و تعبیر کلی چنین است که وضعیت در کشور نیز بدتر خواهد شد.

با وجود امکانات لازم برای سرمایه گذاری در کشور در ده سال گذشته از این امکانات و فرصتها استفاده نگردید و همه سرگرم قوم بازی و تنظیم بازی بود.

 نبود یک برنامه ریزی منظم و دقیق که ابتدا فرصت ها را مشخص و سپس فرایند سرمایه گذاری را تنظیم نمایند از مشکلات اساسی بود که مانع سرمایه گذاری در کشور گردید.

کسانی که در ابتدای حکومت به قدرت رسیدند و چرخه اقتصادی کشور به دست آنان افتاد فاقد دانش لازم برای جلب سرمایه بودند و تجربه لازم را هم برای جلب سرمایه به داخل کشور نداشتند، فرصت ها یکی پس از دیگری از میان رفت و شرایط نیز به نحوی پیش رفت که به این روند کمک نمود و در ده سال گذشته سرمایه گذاری زیادی در کشور صورت نگرفت و بیشتر فرصت های اقتصادی کشور از میان رفت. نبود دانش اقتصادی که باعث جلب سرمایه گردد باعث گردید که شرایط سرمایه گذاری در کشور بهبود نیابد و کسانی هم که با خوشبینی ها دست به سرمایه گذاری زده بودند در نهایت مجبور به خروج سرمایه خود از کشور شدند.

کشور ما دارای نیروی انسانی کار فراوانی است که می شود با برنامه ریزی درست همه آنها را به کار انداخت و وضعیت اقتصادی کشور را بهبود بخشید اما دولت نتوانست این برنامه ریزی را انجام دهد. دیگر کشورها با استفاده از نیروی کار دیگر کشورها مثل نیروی کار افغانستان وضعیت اقتصادی کشورشان را بهبود بخشیده اند، اما دولت ما قادر نیست از نیروی کار خودشان استفاده کنند.

نبود امنیت لازم برای سرمایه گذاری نیز از دلایل مهم خروج سرمایه از کشور است، امروزه همه افراد خانواده تاجران کشور به شدت از سوی اختطاف گران و آدم ربایان تهدید می شود، روند اختطاف تاجران در کشور زیاد شده است که این یکی از علل خروج سرمایه از کشور است. امروز بیشتر تاجران خانواده های خود را از ترس اختطاف گران به خارج از کشور انتقال داده اند و میل سرمایه گذاری و زندگی در کشور را از دست داده اند. نبود قوانینی سخت که بتوان به کمک آنها اختطاف گران و آدم ربایان را سرکوب کرد باعث شده است که این گونه باندها در کشور افزایش یابد، فساد در ادارت قضای باعث گردیده است این افراد گروگانگیر از دست قانون خودشان را نجات بدهند، ارگانهای قضایی نیز در صورت دستگیری آدم ربایان با اهمال با آنان برخورد نموده است که این عوامل باعث شده است امروزه روند آدم ربایی در کشور افزایش پیدا نماید.

به طور مثال شهر هرات این روزا شاهد اعتصاب سراسری است که علت آن اختطاف و سپس قتل یک تاجر این شهر است، این گونه حوادث به مراتب اتفاق افتاده است اما دولت برای جلوگیری آن کاری نتوانسته است، این باعث شده است که سرمایه گذار از سرمایه گذاری در کشور دلسرد شده و به خروج سرمایه ازکشور تن دهد.

خروج نیروهای خارجی از کشور تا سال 2014 و نگرانیهای بعد از آن نیز بر خروج سرمایه از کشور شدت بخشیده است، کاهش قیمت املاک در کشور نشان دهنده نگرانی مردم افغانستان بعد از خروج نیروهای خارجی از کشور است، در کنار آن میزان سرمایه گذاری نیز به شدت افت نموده است و خطر سقوط بعضی شهرک های صنعتی نیز افزایش یافته است.

منبع: http://www.afghanpaper.com/nbody.php?id=47704

کلید واژه ها:  دلایل اصلی فرار سرمایه از افغانستان از دیدگاه همه دانشمندان اقتصاد و جامعه شناسی نبود امنیت  در افغانستان عدم نظارت دقیق وبی طرفانه دولت بر معادلات اقتصادی وامنیتی و سیاسی افغانستان است.

باید دولت افغانستان با بی طرفی و جدیت در رشد اقتصاد وامنیت افغانستان و جذب سرمایه گذاریهای خارجی در کشور تلاش نماید.

 


موضوعات مرتبط: مقالات مهم درباره افغانستاناخبار افغانستانفساد اداری در افغانستاناقتصاد افغانستانمهمترین تحلیلهای مسایل سیاسی افغانستان
برچسب‌ها: سرمایه افغانستان, سرمایه داران, سرمایه گذاری, درافغانستان, اقتصاد
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1391ساعت 1:26  توسط وطن دوست  |